Friday, December 2, 2011

"ႀကိဳးစားအားထုတ္ေနသေရြ ့သင္မရွံဳး ၊ လက္ေျမွာက္ေနာက္ဆုတ္သြားၿပီဆိုလွ်င္ကား သင္လံုး၀ရွံဳးေလၿပီ။"


"သင္တတ္ႏိုင္မည္ထင္မလား ၊ မတတ္ႏိုင္ဘူးထင္သလား...? မည္သို ့ထင္သည္ျဖစ္ေစ သင့္အထင္မွန္ပါလိမ့္မည္။"


"သင့္အာရံုထဲတြင္ျမင္ေယာင္မွန္ဆ၍ ရမည္၊ ျဖစ္ရမည္ဟုလည္း ယံုၾကည္မည္ဆိုလွ်င္ ထေျမာက္ေအာင္ျမင္မွာ မုခ်ျဖစ္သည္။" (နပိုလီယန္ေဟးလ္)


"ေဒါသျဖင့္လည္း ေနာက္ေၾကာင္းျပန္မၾကည့္ႏွင့္၊ ေၾကာက္စိတ္ျဖင့္လည္းေရွ ့ေရးမေတြးေတာႏွင့္၊ ပညာသတိျဖင့္သာ ၀န္းက်င္ကို႐ႈျမင္ပါ။"

(ဂ်ိမ္းစ္သာဗာ)


"ႀကီးမားသည့္အဆီးအတားဟူသည္ သင့္မ်က္စိကိုပန္းတိုင္မွ လႊဲဖယ္လိုက္မိစဥ္ ျမင္ရတတ္သည့္ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာ တို ့ကိုဆိုေပသည္။"

(ဟန္နရီဖို ့ဒ္)




အေတြ ့အႀကံဳဆိုတာ

အရက္စက္ အၾကမ္းၾကဳတ္ဆံုး

ဆရာပဲ၊

ဒါေပမယ့္ အဲဒီက သင္ခန္းစာယူစမ္းပါ၊

ယူျဖစ္ေအာင္ ယူပါ။

[စီအက္(စ္)လူး၀စ္]



ဓနထက္


သီလကို


ဦးစားေပးပါ။

[ေအေမာ့(စ္) ေလာရင့္(စ)]



လိမ္လည္ၿပီး ေအာင္ျမင္ျခင္းထက္


သိကၡာရွိရွိ ႐ႈံးနိမ့္ရျခင္းက


သာ၍ျမတ္၏။

[ေဆာေဖာကလိ(စ)]



စကားလံုး တစ္ေထာင္ထက္

ေဆာင္ရြက္မႈတစ္ခုက

ပို၍အရာထင္သည္။

[ဟင္းနရစ္ အစ္(ဘ)ဆင္]



ကိုယ္က်င့္တရားႏွင့္ ပက္သက္လာလွ်င္

စာေတြ ့ထက္

ကိုယ္ေတြ ့သင္ခန္းစာမ်ားသာ

အစြဲၿမဲဆံုးျဖစ္သည္။

[မတ္တြိန္း]



သည္ကေန ့ထက္

ပို၍ အဖိုးတန္ေသာအရာ မရွိပါ။

[Goethe]



ခြင့္လႊတ္ျခင္းဟူသည္

ေမတၱာ၏

အျမင့္မားဆံုး

အသြင္သဏၭန္တစ္ရပ္ျဖစ္သည္။

က်ေတာ္သိသင့္သမွ် အရာအားလံုး သူငယ္တန္းထည္းက သင္ယူခဲ့ျပိးပါျပီ


ေဖျမင့္

ဘ၀မွာ ဘယ္လုိေနမည္၊ ဘာေတြလုပ္ မည္၊ ဘယ္ပံုျဖစ္ရမည္ ဆုိတာေတြ ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ကၽြန္ေတာ္ သိသင့္ သိထုိက္သည့္အရာ အမ်ားစုကုိ သူငယ္တန္းမွာ ကတည္းကပင္ ကၽြန္ေတာ္သင္ယူခဲ့ရၿပီး ျဖစ္သည္။ အသိဥာဏ္ အေျမာ္အျမင္ ဟူသည္ တကၠသုိလ္၊ ေကာလိပ္ဆုိသည့္ ေတာင္ထိပ္ေပၚမွာ ရွိသည္မဟုတ္၊ မူႀကိဳေက်ာင္းက ကေလးကစားသည့္ သဲက်င္းေလးထဲမွာ ပင္ရွိေနပါသည္။


အဲသည္မွာ ကၽြန္ေတာ္သင္ခဲ့ သိနားလည္ခဲ့ရတာေတြက အမ်ားႀကီး။


ဘယ္အရာမဆုိ အမ်ားႏွင့္ ေ၀မွ်ယူရမည္။


မတရား မလုပ္ရ။


သူတစ္ပါးကို မရုိက္ရ။


ပစၥည္းတစ္ခု ယူကုိင္ၿပီးလွ်င္ မူလေနရာမွ ျပန္ထားရမည္။


ကုိယ္ရႈပ္ထားသည့္ အမိႈက္ ကုိယ့္ဘာသာ ရွင္းရမည္။


ကုိယ့္ဥစၥာ မဟုတ္ဘဲ မယူရ။


ကုိယ့္ေၾကာင့္ တစ္စံုတစ္ေယာက္ ထိခိုက္နာက်င္သြားလွ်င္ ေတာင္းပန္ရမည္။


အစာမစားမီ လက္ေဆးရမည္။


အိမ္သာသြားၿပီးလွ်င္ ေရဆြဲခဲ့ရမည္။


ကြတ္ကီ(ဘီစကစ္) ႏွင့္ ႏြားႏုိ႔သည္ ပူပူေႏြးေႏြး စားသံုးမွေကာင္းသည္။


ဘ၀ကို မွ်တစံုလင္စြာ ေနထုိင္ရမည္။


စာနည္းနည္းဖတ္ရမည္။


ဦးေႏွာက္က နည္းနည္းစဥ္းစားရမည္။


ပံုဆြဲရမည္၊ ေဆးျခည္ရမည္၊ သီခ်င္းဆုိရမည္၊ ကရမည္၊ ကစားရမည္၊ အလုပ္လုပ္ရမည္၊ အားလံုးနည္းနည္းစီ ေန႔စဥ္လုပ္ရမည္။


ၿပီးေတာ့………….


ေန႔လယ္ခင္းမွာ တစ္ေရးအိပ္ရမည္။


အျပင္ထြက္လွ်င္ ယာဥ္ အသြားအလာကို ၾကည့္၊ သူငယ္ခ်င္းႏွင့္ လက္တြဲ မခြဲမခြာဘဲ ကူးရမည္။


ေလာကႀကီးထဲက အံၾသစရာေတြကို ၾကည့္တတ္ျမင္တတ္ရမည္။ ပလတ္စတစ္ခြက္ထဲက သစ္ေစ့ေလးကုိ သတိရ၊ အျမစ္က ေအာက္ဘက္ထုိးဆင္းသြားၿပီး ပင္စည္က အေပၚေထာင္တက္လာျခင္းျဖစ္သည္ ဘာေၾကာင့္လဲ၊ သည္ကိစၥ ဘယ္သူမွ် အေျဖမေပးႏုိင္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကုိယ္တုိင္လည္း သည္သစ္ေစ့ေလးအတုိင္း အံ့ၾသစရာ။


ၿပီး... ေရႊငါးေလးေတြ၊ ဟမၼစတာ ႀကြက္ႀကီးေတြ၊ ႀကြက္ျဖဴေလးေတြအျပင္ ေစာေစာက ေျပာခဲ့သည့္ ပလတ္စတစ္ခြက္ထဲက သစ္ေစ့ေလးသည္ပင္ တစ္ေန႔မွာ ေသဆံုးရမည္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕သည္လည္း ထုိနည္းလည္းေကာင္း……..။


အဲသည္ေနာက္ ဒစ္(ခ)(ေကာင္းေလး)ႏွင့္ ဂ်ိန္း (ေကာင္မေလး) ပါသည့္ ဖတ္စာအုပ္အေၾကာင္း ျပန္ေျပာင္း ေတြးၾကည့္စမ္းပါ။ သင္ပထမဆံုး သင္ရသည့္ သင့္အတြက္ အႀကီးမားဆံုး ေ၀ါဟာရက ဘာလဲ။


Look ၾကည့္ပါ .. တဲ့။ မွန္သည္။ လုိက္ရွာၾကည့္ပါ။ တစ္ေနရာရာမွ ပါသည္။ ကုိယ္ခ်င္းစာတရားပါသည္။


ခ်စ္ျခင္းေမတၱာပါသည္။ သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္မႈပါသည္။ လူ၊ တိရစၦာန္၊ သစ္ပင္ႏွင့္ ပတ္၀န္းက်င္တုိ႔ ဆက္စပ္ ရပ္တည္ေနပံုကို ျပသည့္ ecology သေဘာတရားကိုလည္း သူ႕အထဲမွာ ေတြ႔ရမည္။ ႏုိင္ငံေရး၏ သေဘာကိုလည္း တစ္စြန္းတစ္စ ရိပ္စားမိရသ္ည္။ အသိဥာဏ္ရွိစြာ အသက္ရွင္ ေနထုိင္ရန္ နည္းလမ္းမ်ားလည္း သူေပးထားသည္။


စဥ္းစားၾကည့္ပါ။


ကမၻာေပၚမွာ ရွိသည့္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ လူသားေတြအားလံုးသာ ေန႔လယ္ ၃ နာရီမွာ ကြတ္တီ ပူပူစား ၊ ႏြားႏုိ႔ ပူပူေလးေသာက္ကာ ေစာင္ေလး ကုိယ္စီၿခံဳၿပီး တစ္ေရးအိပ္ၾကမည္ဆုိလွ်င္ ကမၻာႀကီး သခုထက္ မည္မွ် ပို၍ ေအးခ်မ္းသြားပါမည္နည္း။


သုိ႔တည္းမဟုတ္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ တုိင္းျပည္အသီးသီးမွာ “ကုိယ္ ကုိင္မိသည့္ ပစၥည္းကုိ မူလ ေတြ႔ခဲ့သည့္ ေနရာမွာ ကုိယ္ျပန္ထားမည္၊ ကုိယ္ရႈပ္သည့္ အမိႈက္ကုိ ကုိယ္ျပန္ရွင္းမည္” ဟူေသာ မူ၀ါဒကုိယ္စီ တိတိက်က် ခ်ထားၾကမည္ ဆုိလွ်င္ေကာ သည္ကမၻာႀကီး ဘယ္ေလာက္သာယာလွပသြားမည္နည္း။


ၿပီး…….စဥ္စားၾကည့္ပါ။ သင္တုိ႔ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ အသက္အရြယ္ ဘယ္မွ် ရွိသည္ဆုိေစ အျပင္ေလာက ကမၻာထဲထြက္သည့္ အခါ လက္ခ်င္းၿမဲၿမဲတြဲ၍ မခြဲမခြာ သြားၾကမည္ဆုိလွ်င္ အားလံုးအတြက္ မည္မွ်ေပ်ာ္ရႊင္ ခ်မ္းေျမ့စရာ ျဖစ္သြားပါ မည္နည္း……………။


No comments:

Post a Comment